Zimski odmor borovnice počinje opadanjem lišća u novembru, a završava
se najčešće u aprilu ulaskom biljaka u period vegetacije.
Tokom zimskog mirovanja najznačajniji fiziološki procesi, kao što su
apsorpcija, fotosinteza i rast su potpuno zaustavljeni, dok se disanje, preobražaji
supstanci, kao i porast i dogradnja začetaka cvetova u pupoljcima i dalje odvijaju
u slabijem stepenu.
Ovaj period se može podeliti na 3 potperioda: početno, duboko (biološko)
i ekološko (prinudno) mirovanje.
Početno zimsko mirovanje nastaje po prestanku usporenog rasta i praćeno je preobražajem organskih materija, opadanjem lišća i sintezom zaštitnih supstanci, koje pojačavaju otpornost prema mrazevima.
Duboko (biološko) mirovanje je uslovljeno naslednim biološkim činiocima.
Ulazak u ovaj period regulisan je postojanjem endogenih biljnih hormona sa
inhibitornim dejstvom, koji predstavljaju termolabilne materije sklone razlaganju
na niskim pozitivnim temperaturama (od 0-12 oC, a najintenzivnije na temperaturama
od 5 do 7 oC). Stoga, da bi borovnica normalno ušla u period vegetacije,
neophodno je da dođe do razgradnje inhibitornih materija pod dejstvom
niskih pozitivnih temperatura.
Duboki zimski odmor severne visokožbunaste borovnice u zavisnosti od
sorte traje od 800 do 1000 časova. Borovnica „zečje oko“ zahteva
kraće izlaganje temperaturama ispod 7,2 oC (svega 350-600 časova).
Ekološko (prinudno) mirovanje je uslovljeno toplotnim uslovima staništa.
Za razliku od biološkog, ovo mirovanje se može prekinuti ako su biljke u dužem
vremenskom periodu izložene visokim temperaturama. U agroekološkim uslovima
Srbije ekološko zimsko mirovanje kod borovnice počinje u februaru i traje najčešće do marta.
Đorđević Goran