Čuvanje, odnosno skladištenje lešnika je neminovno ukoliko voćar nakon završenog sušenja nema mogućnosti da proda svoj rod. Nažalost u većini slučajeva lešnik se ne proda odmah, uglavnom zbog cene ili drugih razloga, tako da su voćari prinđeni da obave skladištenje istog kome treba pristupiti krajnje ozbiljno i posvetiti posebnu pažnju. Prvi preduslov je da lešnik bude dobro osušen kada se može čuvati prilično dugo, najbolje do jedne godine pa čak i duže u nekim slučajevima. Glavni nedostatak dužeg čuvanja je veći kalo, odnosno smanjenje težine i promene boje lešnika.
Svakako najbitnije je da prostorije gde se čuva lešnik budu dezinfikovane, čiste, potpuno suve, osvetljenje i prostrane, da se koriste isključivo za tu namenu. Najbolje je razastrti u tankom sloju po podu lešnike, odnosno suvim daskama, uz povremeno mešanje. Druga varijanta je da se lešnik čuva u mrežastim džakovima koji su okačeni u prostoriji. Strogo kontrolisati da se ne pojavi vlaga u skladištu, po potrebi prethodno obaviti potrebnu izolaciju. Skladište može biti opremljeno ventilatorima, koji se uključuju po potrebi.
Svetozarević Goran